Wie ben ik?

Ik ben Robert Guinée, restauratie-architect en architectuur-enthousiasteling. Als klein jochie werd ik al aangetrokken door architectuur. Vooral in oude gebouwen had ik grote interesse. Ik wilde architect worden. De grote restauraties in mijn geboorteplaats Bergen op Zoom volgde ik op de voet, mocht zelfs af en toe op de bouwplaats kijken, wilde er alles van weten, begon te lezen en te observeren. Op vakanties bezocht ik het liefste oude steden, op ontdekking naar mooie kerken, stadhuizen, kastelen enzovoort.

Na voltooiing van de grote restauraties in mijn geboortestad, werd ik bijna automatisch gids in de grote gotische kerk. Dat ben ik altijd blijven doen, tot op de dag van vandaag. Met groot plezier leid ik onze gasten rond door het gebouw, en raak vrijwel altijd in gesprek. Wat trekt de gasten bijzonder aan? Wat willen ze het liefste zien en waarover willen ze graag horen vertellen. Ik probeer hen een beleving te bieden, in plaats van een bezoek.

Ik studeerde bouwkunde, eerst op de HTS, vervolgens op de Technische Universiteit, en werd restauratie-architect. Die beide opleidingen leerden mij zowel praktisch als theoretisch naar een gebouw te kijken, ik heb er nog dagelijks profijt van! Stage liep ik in Frankrijk, het vormde een omslag in mijn leven. Een half jaar in Parijs, gevolgd door enkele zomers. Overdag werken op het bureau, ’s avonds en in de weekenden op zwerftocht door de stad of omgeving. Nieuwe plekken ontdekken, nieuwe buurten verkennen. Ik heb er Parijs door leren kennen en begrijpen.

Reizen en ontdekken bleef ik doen, langs vele Europese kerken, kathedralen en andere monumenten. Talloze werelderfgoederen heb ik bewonderd, steden en dorpen heb ik verkend. Ik heb diverse reizen door  Jordanië en Syrië gemaakt, als uitvloeisel van mijn deelname aan een archeologisch project in Jordanië. Caïro, Jeruzalem, Damascus, Amman, Istanbul, maar ook Barcelona, Rome, Praag en Berlijn, Londen, allemaal steden waar ik mijn voet- en soms ook fietssporen heb achtergelaten. Heel veel architectuur heb ik bewonderd, modern of oud, goed of slecht, bekend of onbekend, het was telkens een verrijking.

En minstens eenmaal per jaar een paar dagen naar Parijs, om mezelf thuis te voelen. Weer even zwerven zoals die student, die zichzelf soms in zijn arm kneep om zeker te weten, dat hij in de Lichtstad aan de slag was.

Als zelfstandig architect heb ik met mijn eigen bureau de nodige restauraties uitgevoerd en begeleid. Aan kerken, monumentale woningen en objecten, maar ook aan kleinere verbouwingen. En nog steeds is dit een dagelijkse bezigheid die ik met plezier uitoefen.