dat was de eerste gedachte die onlangs bij me op kwam, toen ik binnen reed in een van mijn favoriete parken in de stad, het Parc de la Villette. Mijn oog werd direct getrokken door weer een nieuw gebouw, dat er nogal futuristisch uitzag. Het bleek de Philharmonie te zijn, eigenlijk nog niet helemaal gereed. Uiteraard wilde ik dit gebouw, samen met mijn gasten verder verkennen.

Het is een ontwerp van de Franse architect Jean Nouvel, die sinds zijn eerste creatie in de jaren ’80 een omvangrijk oeuvre heeft opgebouwd, van imposante gebouwen in diverse wereldsteden.

Het is een zeer organisch gebouw geworden, waarvan aan de buitenzijde onduidelijk blijft hoe en wat het nu eigenlijk is. Het is een structuur die moeilijk te doorgronden is. Eigenlijk opent het gebouw zich pas als je de lange hellingbaan vanaf de Porte de Pantin op gaat. Dan kom je bij een glazen entree, die op zijn beurt echter ook weer gemaskeerd wordt door de kleurstelling van de deuren, in hetzelfde glanzende aluminium van de gevels.

Bijna onzichtbaar gecamoufleerde entreepartij

Bijna onzichtbaar gecamoufleerde entreepartij

Zeer opvallend is de gevelbekleding. Om de rondingen van het gebouw te volgen lijkt er een vlechtmat van glanzende stalen stroken over het gebouw heen getrokken te zijn. Als je deze van dichterbij bekijkt, dan blijken deze stroken in werkelijkheid uit ingenieus in elkaar geweven afzonderlijke platen te bestaan. Deze zijn dan plaatselijk ook nog eens geperforeerd, en blijken ineens glazen puien af te schermen voor de buitenwereld. Wat de gedachtegang achter deze oplossing is, heb ik nog niet kunnen achterhalen. Intrigerend is het wel, zeker als je ziet dat de perforaties ook nog variëren in dichtheid van de openingen. Het lijkt erop dat Nouvel hier nog eens heeft gespeeld met het idee waar hij beroemd mee is geworden: de diafragma’s van het Institut du Monde Arabe, ook in Parijs.

Ingenieus in elkaar gevlochten platen.

Ingenieus in elkaar gevlochten platen.

detail aansluiting met de subtiele perforatie zichtbaar

detail panelen met de variabele perforatie

Elders aan de gevel zijn wel volledig dichte panelen aangebracht, waarschijnlijk zijn daar massieve bouwdelen, betonnen of stalen dragende elementen en dichte wanden opgetrokken. Voor Nederlanders met een zeer herkenbaar motief: de vogels van Escher. Voldoende afwijkend van de tekeningen van de Nederlandse kunstenaar en mijns inziens slechts rakend aan de genialiteit van de Haagse kunstenaar, maar de inspiratie is onmiskenbaar. In de plaatsing en het spel met verschillende tinten grijs (het zijn er geen 50) komt dan weer wel de creativiteit van Nouvel tot zijn recht. Vanaf een afstandje, of rijdend in het Parc de la Villette, lijkt het net of er grote zwermen vogels om het gebouw heen zweven. Een fascinerend spel van licht, schaduw en donker.

Eschers vogels boven lichtsprieten?

Eschers vogels boven lichtsprieten?

Dit zelfde patroon is op de grote lange hellingbaan gelegd. Daarmee lijkt het gebouw als het ware te versmelten met de omgeving en zich nog veel verder uit te strekken dan wat je vanuit het Parc ziet. Dat zal uiteindelijk ook zeker zo zijn, want Parijse gebouwen herbergen normaliter onder het maaiveld nog minstens een zelfde bouwvolume als bovengronds zichtbaar. Als je dan toch zo’n enorm gebaar als deze lange hellingbaan maakt, kun je dat net zo goed ook functioneel maken, al is het maar als technische ruimte of parkeergarage.

Nog een opvallend detail waren de dakoverstekken, waar in een regelmatig patroon een enorme hoeveelheid staafjes zijn opgehangen. Het lijkt er sterk op dat dit glasvezelverlichting voor het gebouw is, maar ik heb het gebouw nog niet s’ avonds of ’s nachts kunnen bekijken. Het moet een sprookjesachtig aanzicht geven, duizenden van die staafjes die twinkelen en per stuk een hele kleine lichthoeveelheid afgeven, die dan tezamen tot een fraaie belichting van de gevel leiden.

Er was geen gelegenheid om het gebouw verder te ontdekken. Wij zijn er niet binnen geweest. Dit staat zeer hoog op mijn verlanglijst voor mijn volgende bezoek aan de stad. Het gebouw roept voldoende vragen op om een hernieuwd bezoek waardevol te maken.

Zelf mee genieten van de verdere ontdekking ervan? Informeer hier naar de mogelijkheden

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.