Pieter en Jose hebben besloten om naar Parijs te gaan en mij gevraagd het een en ander te organiseren. In ons voorbereidende gesprek hebben we hun wensenlijstje samengesteld. Ze zijn al wel eens in Parijs geweest, de echte highlights van de stad kennen ze.

Wat hen écht leuk lijkt is om de onbekendere plekken te bezoeken. Onbekender, maar zeker niet minder aansprekend. Als geboren Rotterdammers hebben zij “wel iets” met de na-oorlogse moderne architectuur. Ik weet meteen: dat wordt een uitgebreid bezoek aan La Défense. La Défense, zakenwijk van Parijs, hoewel een flink stuk buiten Parijs gelegen. Dat laatste is meteen de reden, waarom het maar zo weinig bezocht wordt: met de metro is het weliswaar een doorgaande lijn vanaf de Arc de Triomphe, maar met extra zones, waarvoor je reguliere kaartje niet geldig is.

Op de fiets pendelen we over de grote boulevard vanaf de Arc de Triomphe, over het gigantische verkeersplein van de Porte de Maillot naar de Seine, om daar een tikkeltje verwarrend en onoverzichtelijk een klein paadje te nemen, omhoog naar het Parvis, het plaveisel van La Défense. Worden we op het paadje zelf en op de Seinebrug behoorlijk overdonderd door het intensieve verkeer dat net uit de tunnel onder de boulevard dendert,  boven waan je je meteen in een andere wereld.

Zicht op La Défense, net voor de Seinebrug

Het lijkt bijna een decor uit een science-fiction film. Er is een strikte scheiding aangebracht tussen het fiets- en voetverkeer en het gemotoriseerde verkeer, dat hier in een grote ringweg omheen en deels onder het gebied door wordt geleid. Heerlijk rustig…

verkeersscheiding: wandel- en fietsbruggen hoog , gemotoriseerd verkeer laag

Er zijn in dit stadsdeel 3 zones te onderscheiden, corresponderend met 3 verschillende beleidsnota’s. In de eerste zone, ook de eerste bouwperiode, mochten enkel gebouwen van bescheiden hoogte worden gebouwd. Dit gebied, de voorste zone, waar je het gebied binnenkomt,  werd in de jaren ’50 en begin ’60 bebouwd en is gekenmerkt door horizontale bebouwing. In de tweede fase ontstond de eerste hoogbouw, tot in de jaren ’80 in de derde fase de hoogte werd vrijgegeven en er echte wolkenkrabbers verrezen.

jaren ’50: lage betonbouw (voorgrond), jaren ’70: hogere flats
jaren ’80: vrije hoogte (achtergrond)

Pieter en Jose zijn direct onder de indruk en reageren enthousiast op waar ik hen heen heb geleid. Er is een grote mate van herkenning met hun eigen geboortegrond, ik zou bijna zeggen dat ze zich er thuis voelen. In deze voorste zone van La Défense met de laagbouw waar we tussen staan legt Pieter meteen de vergelijking met de Lijnbaan in Rotterdam. Ook een voetgangerszone, met dezelfde uitstraling als hier, behalve dan dat hier geen winkels zijn.

Langzaam verkennen we het gebied, daarbij telkens een stukje hoger fietsend. Het hele gebied loopt langzaam op naar het uiteindelijke sluitstuk, de Arche de la Défense, de symbolische derde triomfboog in het rijtje van de Carroussel in de tuin van het Louvre en de grote en alombekende Arc de Triomphe.

In elke zone reageren mijn gasten enthousiast, en de parallel met Rotterdam wordt steeds sterker gevoeld. Oh ja, net als…. en dan noemen ze een vergelijkende plek in “hun” Maasstad, waar ik enkel mee kan instemmen. Heerlijk om hun enthousiasme te proeven, en te beseffen dat het een gouden greep is geweest om dit gebied met hen te bezoeken. Mijn eigen enthousiasme over het gebied wordt er enkel door versterkt, mijn kennis ook trouwens, want door hen wordt ik geprikkeld om na te denken over de inderdaad frappante overeenkomsten tussen dit nieuw ontwikkelde gebied aan de rand van Parijs en de wederopbouw van de Rotterdamse binnenstad na het dramatische bombardement van 14 mei 1940.

Onze tocht omhoog eindigt met de beklimming van de trap naar het plateau in de Grande Arche. Omhoog naar het dak gaan we niet, het uitzicht is van hieraf al spectaculair genoeg. We genieten na van onze tocht hier naar toe en het langgerekte uitzicht richting de Arc de Triomphe. De Historische As ligt aan onze voeten.

Vanaf de Grande Arche: de Historische As. Piepklein in de verte: de Arc de Triomphe

De ontdekking van dit gebied heeft voor Pieter en Jose in ieder geval geleid tot een geslaagde eerste middag Parijs. Dit gebied heeft hen een thuisgevoel opgeleverd, een gevoel van begrip en verbondenheid met hun na de oorlog wederopgebouwde thuisstad Rotterdam. Het doet mij goed dat ik hen dit heb kunnen bieden!

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.