,

Hoe saai interessant wordt..

Onlangs was ik met Jannie en Wouter in Parijs. Zij besloten hun vakantie in Frankrijk met een bezoek aan Parijs, ik ben hen daar tegemoet gekomen. Ze kenden Parijs wel, Louvre, Eiffeltoren, Arc de Triomphe, Champs-Elysées en Notre Dame, maar konden mij niet zo goed vertellen waar ze nu graag nog eens met mij naar toe wilden gaan. Ik heb hen voorgesteld om vrij door de stad te zwerven, en maar gewoon te kijken waar we uitkwamen. Het bleek een schot in de roos.

Zo hebben we wat door het centrum gezworven, vanaf de fietsverhuur, waar we ons vervoermiddel voor de dag opgepikt hebben. Hun nieuwsgierigheid werd gewekt toen we voorbij de Sainte-Chapelle fietsten: “wat is dat voor een kapel daar” vroeg Jannie. Ik heb uitgelegd wat het was, en door mijn enthousiasme voor het gebouw, besloten we om het te bezoeken. Ze werden aangenaam verrast door vrijwel geen wachtrij, terwijl er een paar honderd meter verderop voor de Notre Dame een rij van tientallen meters lang over het plein krulde, we waren er net aan voorbij gefietst.

Lees meer

/1 Reactie/door

over een oude liefde

ooit, toen ik nog maar net begon met mijn ontdekking van de Lichtstad, had ik een enorme liefde voor de metro. Mensen die mij nu kennen, met mijn fietsvoorliefde, kunnen zich dat misschien niet voorstellen, maar het was echt zo. Ik kon rustig een halve dag in die treintjes zitten en kriskras door de stad slingeren. Wel probeerde ik om daarbij ook de wat meer uitzicht biedende trajecten aan te doen, want er zijn er diverse die ook een stuk boven de grond rijden.

Ik ontdekte dat er heel veel verscheidenheid zat in de verschillende stations. En natuurlijk in de ingangen. Vele waren vormgegeven met de schitterende art nouveau balustrades en ornamenten uit het begin van de twintigste eeuw, van architect Hector Guimard. Letterlijk fantastische vormen die eerder aan het brein van een sprookjesschrijver ontsproten leken te zijn, dan aan dat van een architect. Andere waren vanuit andere stijlprincipes vormgegeven, van art deco tot hypermodern strak. Lees meer

/0 Reacties/door

Een dame in verval..

Onlangs gelezen in de krant: Notre Dame verkruimelt!

Nou ja, zo’n vaart zal het niet lopen met een van de meest bezochte gebouwen van Parijs, waarvan de eerste steen in 1163 werd gelegd door paus Alexander III, in aanwezigheid van de oude schoolvriendjes Maurice en Lodewijk, toen inmiddels bisschop Maurice de Sully en koning Lodewijk VII geworden. Het gebouw staat al ruim 850 jaar en zal echt nog wel even blijven staan. Maar hoe is het er dan werkelijk mee gesteld?

Lees meer

/0 Reacties/door

FF een nieuw stuk stad bouwen…

Toen in 1989 de prijsvraag voor de nieuwe Nationale Bibliotheek werd gewonnen en deze gerealiseerd werd op de linkeroever van de Seine achter het station van Austerlitz, vroeg menigeen zich af waarom men in vredesnaam, die wanstaltige plek had uitgekozen om dit gebouw, het laatste Grand Travail van President Mitterand te realiseren. Wie kon toen bevroeden, dat het geen kortzichtigheid was, maar juist visionair, om op deze plek te bouwen? Lees meer

/0 Reacties/door

Een verwrongen positie?

Standbeelden vind je in bijna elke stad, zeker in hoofdsteden en daar is Parijs geen uitzondering op. Op heel veel pleinen staan standbeelden, van koningen, generaals, maarschalken of andere belangrijke personen. Steevast staan die op de beste positie van het plein, dus meestal precies in het midden, zoals per definitie op klassieke pleinen. Hoe is het dan mogelijk dat het standbeeld van een van de grootste en beroemdste koningen van Frankrijk, nota bene de koning van de symmetrie, die een paleis als dat van Versailles liet bouwen, op de verwrongen positie is terecht gekomen op de cour Napoleon, het centrale plein van het Louvre. Welke idioot heeft dat bedacht? Lees meer

/0 Reacties/door

Van regen naar drup…

sinds vorig jaar wordt de facelift van de Hallen zichtbaarder, met de oplevering van de Canopée, het bladerdak. Ik schreef er vorig jaar al over, zie hier..

In mijn betoog van toen, was mijn verwondering over de gang van het regenwater een intrigerend thema. Lees meer

/0 Reacties/door

Een Royaal plein

Place Royale, de oorspronkelijke benaming voor wat intussen Place des Vosges is gaan heten.

Lees meer

/2 Reacties/door

La Villette, waar ooit het spek gesneden werd….

Een regel uit een van mijn favoriete chansons: “A la Villette on tranche le lard“, een van de weinige chansons die je af en toe op de Nederlandse radio  voorbij hoort komen: Il est 5 heures, Paris s’eveille. Een lied uit 1968, toen dat spek snijden nog gebruikelijke praktijk was. Amper 8 jaar later werd deze activiteit gestopt. Lees meer

/0 Reacties/door

Een nodige overbodige gids?

Karin en Andre hebben besloten om Parijs te gaan verkennen. Zij zijn dat eigenlijk al jaren van plan, maar “het kwam er nooit van”. Nu hebben ze mij gevraagd om hen als gids en rondleider de lichtstad te laten zien. Leuk! Voordat we vertrekken hebben we eens samen hun interesses op een rijtje gezet. Het is de bedoeling dat ze Parijs gaan verkennen, maar dat moet dan wel met hun programma gebeuren, en niet met het mijne. Mijn enthousiasme voor de fiets delen ze niet direct, want is Parijs niet een stad van niets-ontziende chauffeurs? Lees meer

/0 Reacties/door

De geboorte van een stijl.

Vlak buiten Parijs vond in de 12e eeuw de geboorte plaats van een bouwstijl die over de hele wereld, tot diep in de twintigste eeuw een enorme invloed heeft gehad. Heette het in de Middeleeuwen nog Opus Modernum, modern werk, vanaf de 15e eeuw is de stijl bekend geworden onder de naam Gotiek. Eerst een scheldnaam, verwijzend naar de Goten die het Romeinse Rijk ten val brachten, maar uiteindelijk de benaming voor de stijl geworden, waarin zo veel kerken, kathedralen, stadhuizen en andere gebouwen zijn opgetrokken. Hoe is dat zo ontstaan? Lees meer

/0 Reacties/door